Αρχείο για Δεκέμβριος 2008

Αυτές οι μέρες είναι δικές μας

Δεκέμβριος 23, 2008

Μέρες οργής. Για δέκα μέρες οι πόλεις όλης της χώρας ζουν στο ρυθμό της εξέγερσης των καταπιεσμένων: της νεολαίας, των εργαζομένων, των ανέργων, των μεταναστών. Η δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» αποκάλυψε στα μάτια όλης της κοινωνίας τη βάρβαρη και φονική φύση του καπιταλιστικού συστήματος  και της κυβέρνησης που το διαχειρίζεται. Η δολοφονία αυτή ήταν συνέχεια της δολοφονίας των μεταναστών στα σύνορα και στα κρατητήρια, των δολοφονιών των εργατών στους χώρους δουλειάς, της δολοφονίας από την αστυνομία της γυναίκας στη Λευκίμη, που δεν ήθελε να γίνει το χωριό της σκουπιδότοπος… Ήταν η συνέχεια του τρομονόμου και του δόγματος του «εσωτερικού εχθρού».
Η δολοφονία του Αλέξη είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης ενάντια στην καταστολή που βιώνουν όλοι όσοι αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και έρχονται αντιμέτωποι με τα χημικά τους άγριους ξυλοδαρμούς της αστυνομίας και τις συλλήψεις.
Η εξέγερση αυτή είναι βαθιά κοινωνική. Είναι οι μαθητές που εξεγείρονται ενάντια σε ένα μέλλον χωρίς ελπίδα, οι φοιτητές που τα πτυχία τους θα τους εξασφαλίσουν μόνο την ανεργία ή μια κακοπληρωμένη θέση εργασίας με εξαντλητικά ωράρια και χωρίς κανένα δικαίωμα, είναι οι νέοι εργαζόμενοι που ήδη βιώνουν αυτή την κατάσταση, είναι οι «παλιοί» εργαζόμενοι που βλέπουν τους μισθούς και τα δικαιώματά τους να περικόπτονται και κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να πεταχτούν στην ανεργία, είναι οι χιλιάδες άνεργοι που δεν έχουν καμιά προοπτική να βρουν μια αξιοπρεπή εργασία, είναι οι μετανάστες που ζουν χωρίς στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα, θύματα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και του κρατικού ρατσισμού… Είναι όλοι αυτοί που εξεγείρονται…
Είμαστε όλοι εμείς που εξεγειρόμαστε ενάντια στην φτώχια, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την αδικία, τη βία της αστυνομίας και του κράτους, την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η εξέγερση αυτή δεν είναι «τυφλή». Οι εκατοντάδες χιλιάδες που συμμετέχουμε σ’ αυτή, δεν βλέπουμε μόνο την αδικία ενάντια στην οποία στρεφόμαστε. Παλεύουμε για έναν κόσμο δίκαιο, χωρίς φτώχια και βία, για έναν κόσμο αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.      
Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ συκοφαντούν και βρίζουν τους οργισμένους νέους, κραυγάζοντας για «καταστροφές» και «λεηλασίες». Πρόκειται για θράσος. Είναι αυτοί που παραδίδουν τη δημόσια γη και τα χωράφια των φτωχών ανθρώπων στους ρασοφόρους ληστές. Είναι αυτοί που χαρίζουν εκατομμύρια στις τράπεζες και τις βοηθάνε να αρπάζουν τις περιουσίες των φτωχών ανθρώπων, που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα ληστρικά δάνεια. Είναι αυτοί που βουτηγμένοι σε σκάνδαλα ξεπουλάνε στο ιδιωτικό κεφάλαιο τη δημόσια περιουσία… Και τώρα μας ζητάνε να κλάψουμε για τις σπασμένες βιτρίνες των τραπεζών!
Κάνουν κηρύγματα ενάντια στη βία και την ίδια στιγμή αντιμετωπίζουν με δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις τις πορείες 15χρονων παιδιών, κινητοποιούν τους «αγανακτισμένους» ακροδεξιούς και αθωώνουν προκλητικά τους αστυνομικούς που ξυλοκοπούν και δολοφονούν τους νέους. Εξακολουθούν να σημαδεύουν και να πυροβολούν τη νεολαία με το ίδιο πιστόλι που σκότωσε τον 16χρονο μαθητή.
Δεν τους φοβόμαστε, ο αγώνας μας δεν σταματά.
Σε όλη τη χώρα οι καταλήψεις σχολείων και σχολών και οι διαδηλώσεις πληθαίνουν. Μπορούμε να νικήσουμε. Ο αγώνας θα πρέπει να περάσει σε κάθε δήμο και σε κάθε γειτονιά. Να αναπτυχθεί ένα κύμα αλληλεγγύης στους μαθητές, τους φοιτητές και την εργαζόμενη νεολαία που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο στόχαστρο της καταστολής.
Η απεργία θα πρέπει να είναι η απάντηση των εργαζομένων για την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων και της πολιτικής της λιτότητας και της καταστολής. Οι εργαζόμενοι μέσα από γενικές συνελεύσεις, τα πρωτοβάθμια σωματεία, οι ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα, θα πρέπει να γίνουν οι ραχοκοκαλιά αυτής της εξέγερσης με καταλήψεις, απεργίες και διαδηλώσεις.  

Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε.

Διεκδικούμε:

Να πέσει η κυβέρνηση των δολοφόνων –Άμεση καταδίκη των φυσικών και ηθικών αυτουργών της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων
Να διαλυθούν τα ΜΑΤ, ΜΕΑ και οι Εδικές Δυνάμεις Καταστολής
Να αφοπλιστεί η αστυνομία
Να καταργηθούν οι τρομονόμοι
Να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας και της καταστολής
-αυξήσεις στους μισθούς, 1400 ευρώ κατώτερος μισθός
-κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων
-σταθερή εργασία για όλους
-νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων
-δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Advertisements

Στέκι Αλβανών Μεταναστών: Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας…

Δεκέμβριος 23, 2008

Μετά από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση αναβρασμού, ένα ξεχείλισμα οργής που δεν λέει να σταματήσει. Μπροστάρηδες σε αυτό τον ξεσηκωμό είναι οι μαθητές, οι οποίοι με αστείρευτο πάθος και με ένα πηγαίο αυθορμητισμό έχουν ανατρέψει όλα τα δεδομένα. Δεν μπορείς να σταματήσεις κάτι που δεν ελέγχεις, κάτι που οργανώνεται αυθόρμητα και με όρους που δεν κατανοείς. Αυτή είναι η ομορφιά αυτού του ξεσηκωμού. Οι μαθητές κάνουν ιστορία και αφήνουν τους άλλους να τη εντάξουν ιδεολογικά και να τη γράψουν. Οι δρόμοι, η πρωτοβουλία, το πάθος είναι δικό τους.
Μέσα στα πλαίσια της γενικότερης κινητοποίησης, με ατμομηχανή τα μαθητικά συλλαλητήρια, υπάρχει και μια μαζική συμμετοχή της δεύτερης γενιάς των μεταναστών και αρκετών προσφύγων. Οι πρόσφυγες κατεβαίνουν μεμονωμένα, χωρίς κάποια ιδιαίτερη οργάνωση, με έναν αυθορμητισμό και με μια ορμή που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις τους. Αυτοί τη στιγμή είναι το πιο μαχητικό κομμάτι των ξένων στη Ελλάδα. Έτσι και αλλιώς είναι πολύ λίγα αυτά που έχουν να χάσουν.
Τα παιδιά των μεταναστών κινητοποιούνται μαζικά και δυναμικά κυρίως μέσα στα πλαίσια των σχολικών και φοιτητικών δράσεων ή μέσα από τις οργανώσεις της αριστεράς και άκρας αριστεράς. Είναι και το πιο ενταγμένο κομμάτι των μεταναστών, το πιο θαρραλέο. Δεν είναι σαν τους γονείς τους που ήρθαν με σκυμμένο το κεφάλι σαν να ζητιανεύανε ένα κομμάτι ψωμί. Είναι μέρος της ελληνικής κοινωνίας, καθώς δεν γνώρισαν άλλη. Δεν ζητιανεύουν κάτι, διεκδικούν δυναμικά να είναι ισότιμοι με τους έλληνες συμμαθητές τους. Ισότιμοι στα δικαιώματα, στο δρόμο, στα όνειρα.
Για μας τους οργανωμένους μετανάστες είναι ένας δεύτερος γαλλικός Νοέμβρης του 2005. Δεν είχαμε ποτέ αυταπάτες ότι όταν η οργή του κόσμου ξεχείλιζε θα μπορούσαμε να την κατευθύνουμε. Παρά τους αγώνες που έχουμε δώσει όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τέτοιες μαζικές αντιδράσεις. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν οι δρόμοι. Η κραυγή που ακούγεται είναι για τα 18 χρόνια βίας, καταπίεσης, εκμετάλλευσης, εξευτελισμού. Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας.
Αυτές οι μέρες είναι για τους εκατοντάδες μετανάστες και πρόσφυγες δολοφονημένους στα σύνορα, στα τμήματα, στους χώρους εργασίας. Είναι για τους δολοφονημένους από μπάτσους ή αγανακτισμένους πολίτες. Είναι για τους δολοφονημένους επειδή πέρασαν τα σύνορα, επειδή δούλευαν σαν τα σκυλιά, επειδή δεν σκύψανε το κεφάλι, για το τίποτα. Είναι για τον Γκραμόζ Παλούσι, τον Λουάν Μπερντελίμα, τον Εντισόν Γιάχαϊ, τον Τόνυ Ονόυχα, τον Αμπντουρακίμ Ιντρίζ, τον Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ και τόσους άλλους που δεν ξεχάσαμε.
Αυτές οι μέρες είναι για την καθημερινή αστυνομική βία που έχει μείνει αναπάντητη, ατιμώρητη. Είναι για τον εξευτελισμό στα σύνορα, στα κέντρα αλλοδαπών που συνεχίζεται ακόμα. Είναι για τις κατάφωρες αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, τους μετανάστες και πρόσφυγες που είναι άδικα στις φυλακές, τη δικαιοσύνη που μας στερήθηκε. Ακόμα και τώρα, στις μέρες και νύχτες του ξεσηκωμού, οι μετανάστες πληρώνουν βαρύ τίμημα με επιθέσεις ακροδεξιών και μπάτσων, με απελάσεις και ποινές φυλάκισης που τα δικαστήρια μοιράζουν με χριστιανική αγάπη σε εμάς τους άπιστους.
Αυτές οι μέρες είναι για την εκμετάλλευση που συνεχίζεται αμείωτη για 18 χρόνια. Είναι για τους αγώνες που δεν ξεχάστηκαν στους κάμπους στο Βόλο, τα ολυμπιακά έργα, την Αμαλιάδα. Είναι για τον ιδρώτα και το αίμα των γονιών μας, για τη μαύρη εργασία, τα ατελείωτα ωράρια. Είναι για τα παράβολα, τα πρόστιμα, τα ένσημα που πληρώνουμε και δεν θα μας αναγνωριστούν ποτέ. Είναι για τα χαρτιά που θα κυνηγάμε μια ζωή σαν να είναι λαχείο.
Αυτές οι μέρες είναι για το τίμημα που πληρώνουμε απλά για να υπάρχουμε, να αναπνέουμε. Είναι για όσες φορές σφίξαμε τα δόντια, για τις προσβολές που ανεχτήκαμε, τις ήττες που χρεωθήκαμε. Είναι για όσες φορές δεν αντιδράσαμε ενώ είχαμε όλους τους λόγους του κόσμου. Είναι για όσες φορές αντιδράσαμε και ήμασταν μόνοι γιατί ο θάνατος και η οργή μας δεν χωράγανε σε σχήματα, δεν έφερναν ψήφους, δεν πουλούσαν στα δελτία των 8.
Αυτές οι μέρες είναι όλων των περιθωριακών, των αποκλεισμένων, των ανθρώπων με τα δύσκολα ονόματα και τις άγνωστες ιστορίες. Είναι για όσους πεθαίνουν καθημερινά στο Αιγαίο και στον Έβρο, για όσους δολοφονούνται στα σύνορα ή στην Πέτρου Ράλλη, είναι των τσιγγάνων στο Ζεφύρι, των ναρκομανών στα Εξάρχεια. Αυτές οι μέρες είναι των παιδιών της Μεσολογγίου, των ανένταχτων, των ανεξέλεγκτων μαθητών. Χάρης στον Αλέξη αυτές οι μέρες είναι όλων μας.

18 χρόνια βουβής οργής είναι πολλά.

Όλοι στους δρόμους, για την αλληλεγγύη & την αξιοπρέπεια!
Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχνάμε, αυτές οι μέρες είναι και δικές σας
Για τον Λουάν, τον Τόνυ, τον Μοχάμεντ, τον Αλέξη….

Στέκι Αλβανών Μεταναστών

Προσοχή! Δολοφόνοι με στολή!

Δεκέμβριος 23, 2008

…μερικά μόνο, από τα σοβαρότερα περιστατικά της  τελευταίας 12ετίας.

6/12/2008 Ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγοροπουλος εκτελείται από τον ειδικό φρουρό Επαμινώντα Κορκονέα. Οι αρχές δήλωσαν πως η σφαίρα που βρήκε στόχο την καρδιά του παιδιού, ήταν από προειδοποιητική βολή, που εξοστρακίστηκε.
17/11/2006 Ο κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου ξυλοκοπείται ανηλεώς από 8 αστυνομικούς με πολιτικά άνευ αιτίας. Η αστυνομία αναφέρει ότι «έπεσε και χτύπησε σε ζαρντινιέρα». Για κακή τους τύχη η κάμερα της τιβι έχει καταγράψει όλο το περιστατικό.
21/12/2004 Σε φρικτά βασανιστήρια (ξεγύμνωμα, φάλαγγα, εικονικές εκτελέσεις και άγριο ξύλο) υπέβαλε τουλάχιστον 40 Αφγανούς μετανάστες ομάδα αστυνομικών και ειδικών φρουρών – περίπου 15 – του Αστυνομικού Τμήματος του Αγίου Παντελεήμονα.
13/3/2004 Πέθανε στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Βύρωνα όπου εκρατείτο για να απελαθεί o τριανταεξάχρονος Πολωνός Γιαντέους Κότσεβα.
13/1/2004 O 42χρονος Μοχάμετ Χαμούτ πεθαίνει από «παθολογικά αίτια» ενώ κρατούνταν από την Αστυνομία Ρεθύμνου, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης και ξυλοδαρμού σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.
9/12/2003 Νεκρός από σφαίρες ειδικών φρουρών, ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης. επειδή το αυτοκίνητο οπού επέβαινε δεν σταμάτησε σε μπλόκο των (Τ.Α.Ε) στην περιοχή Ανωγείων Ρεθύμνου.
24/920/03 Συνοριοφύλακες που καταδίωκαν μετανάστες που είχαν περάσει τα σύνορα στην Ιεραπηγή Καστοριάς, πυροβολούν και σκοτώνουν 18χρονο Αλβανό.
7/5/2003 «Μυστηριώδης» θάνατος του 25χρονου Αριστείδη Νεοφώτιστου στο αστυνομικό τμήμα της Νέας Φιλαδέλφειας. Το παιδί πήγε για εξακρίβωση και βγήκε σακατεμένο και νεκρό.
23/9/2003 Ο 18χρονος Αλβανός Βούλνετ Μπίτιτσι τραυματίζεται θανάσιμα από Έλληνα συνοροφύλακα όταν προσπάθησε να διασχίσει τα ελληνοαλβανικά σύνορα και τράπηκε σε φυγή.
1/12/2001 Συνοριοφύλακες πυροβολούν εναντίον δύο νεαρών Αλβανών σε παραμεθόριο χωριό της Θεσπρωτίας, ο ένας πέφτει νεκρός.
21/11/2001 Ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος δολοφονεί στην πλατεία Αμερικής τον 20χρονο Σέντακ Σελνίκου μετανάστη από την Αλβανία.
24/10/2001 Ο αστυνομικός Γ. Τυλιανάκης δολοφονεί στο Ζεφύρι τον 21χρονο τσιγγάνο Μαρίνο Χριστόπουλο.
20/2/2001 Ο 23χρονος Μιχάλης Κιβωτός πεθαίνει στις φυλακές Κορυδαλλού, έπασχε από καρδιά και μεσογειακή αναιμία αλλά οι εκκλήσεις του για μεταφορά σε νοσοκομείο αγνοήθηκαν.
25/3/2000 Ο 17χρονος Νίκος Λεωνίδης, πρόσφυγας από τη τον ασφαλίτη Ατματζίδη στη Θεσσαλονίκη.
22/2/2000 Ο Ρουμάνος Νικολάι Γκορέα δολοφονείται από αστυνομικό στην Πετρούπολη.
19/1/2000 Ο 20χρονος Ρουμάνος Βασίλιε Ιόν δολοφονείται από αστυνομικούς στην πλατεία Βάθης.
16/1/2000 Ο 24χρονος τσιγγάνος Θ. Βασιλόπουλος δολοφονείται από αστυνομικό στον Ασπρόπυργο.
16/7/1999 Ο Αλβανός Αρμπέν Σούφα δολοφονείται από την αστυνομία στη Φλώρινα
13/3/1999 Στην Κοζάνη ο αστυφύλακας Αθανάσιος Καναβάς σκοτώνει τον Αλβανό Αρμπέν Βεζί.
27//1/1999 Ο αστυνόμος Κ. Ταολτσίδης δολοφονεί τον 23χρονο Γ. Μιγκίπη στη Θεσσαλονίκη.
23/10/1998 Ο 17χρονος Σέρβος μαθητής Μάρκο Μπουλάτοβιτς πυροβολείται στην καρδιά από τον αστυνόμο Βαντούλη γιατί θεωρήθηκε «ύποπτος για κλοπή».
5/6/1998 Ο 28χρονος Μπόκαρι Μπάχο πέφτει νεκρός από «τα εκφοβιστικά πυρά» μεθοριακής περιπόλου.
Οκτώβριος 1998 Πεθαίνει στα κρατητήρια του Μελιγαλά ο Πολωνός Σμπόμπεκ Μιέσιτς, καθώς η αστυνομία παρά τη ρητή εντολή της γιατρού αρνήθηκε να τον μεταφέρει σε νοσοκομείο.
27/5/1998 Ο 30χρονος Ευστράτιος Κυρέλης δολοφονείται στην Ξάνθη, από αστυνομική περίπολο.
2/4/1998 Νεκρός από σφαίρες αστυνομικού στη Θεσσαλονίκη ο 29χρονος τσιγγάνος Άγγελος Τζελάλ.
18/3/1998 Ο 29χρονος αγρότης Ιωάννης Κεχαίτης δολοφονείται στην Καστοριά «κατά λάθος» από μεθοριακή περίπολο της ΕΛΑΣ.
3/8/1997 Ο 26χρονος Ηλίας Μέξης δολοφονείται από τον αστυνόμο Τσαγκράκο, γιατί οδηγούσε ανάποδα σε μονόδρομο στη Νίκαια.
25/5/1997 Ο28χρονος Φίλιππος Παπαδόπουλος «γαζώνεται» κυριολεκτικά από τις σφαίρες των λιμενοφυλάκων που τον καταδιώκουν γιατί πήρε για βόλτα ένα εγκαταλελειμμένο σκάφος.
15/4/1997 Ο αστυνόμος Στέργιος Ταγάρας δολοφονεί δύο Αλβανούς στην Καστοριά.
8/2/1997 Ο 19χρονος Εριόν χάνει τη ζωή του όταν «εξοστρακίστηκε» η σφαίρα από το όπλο του Μιλτιάδη Ανδρεόπουλου, των μεταβατικών αποσπασμάτων της αστυνομίας.
10/11/1996 Ο αστυνόμος της τροχαίας Δημ. Τρίμης σε μπλόκο έξω από τη Λειβαδιά σκοτώνει τον τσιγγάνο μικροπωλητή Τάσο Μουράτη που βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος.
23/6/1996 Ο Αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος, δολοφονείται από τις ειδικές δυνάμεις στην καμπίνα 53 του πλοίου Πήγασος
5/6/1996 Ο αστυφύλακας Ηρακλής Νικολακόπουλος σκοτώνει τον Γιώργο Φραγκογιάννη.
14/6/1996 Ο αγροφύλακας Αθανάσιος Μάτος δολοφονεί τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι, για δύο καρπούζια.
6/4/1996 Ο 25χρονος Αποστόλης Κεραμιδάς δολοφονείται από τον αστυνόμο Σάββα Αγαπίου στη Νίκαια.
20/1/1996 Σε «σκούπα» στη Σκάλα Ωρωπού, ο αστυνόμος Διονύσης Καρακαϊδός σκοτώνει Αλβανό μετανάστη.

…και βέβαια δεν ξεχνάμε

17/11/1985 Νεκρός από πισώπλατο πυροβολισμό ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας αθωώθηκε για « δολοφονία μεν αλλά εν βρασμώ ψυχής δε».
16/11/1980 Νεκροί οι Σταματίνα Κανελλοπούλου και Ιάκωβος Κουμής από ξυλοδαρμό των ΜΑΤ κατά την διάρκεια της πορείας του πολυτεχνείου.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων!

Δεκέμβριος 11, 2008

111Καλούμε κάθε εργαζόμενο και νέο να συμμετέχει μαζικά:

 

ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 11/12 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 18.00

ΣΤΟ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΛΗΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/12, ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ ΣΤΙΣ 12.00

ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 12/12 ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΣΤΙΣ 15.30

Κάτω η κυβέρνηση των μεταρρυθμιστών δολοφόνων – Κάτω η κρατική καταστολή

Δεκέμβριος 9, 2008

Καταγγέλλουμε την εν ψυχρώ δολοφονία από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» του 16χρονου μαθητή το Σάββατο το βράδυ στα Εξάρχεια. Δεν πρόκειται για μεμονωμένη ενέργεια ή άτυχη στιγμή όπως προσπαθούν κυβέρνηση και ΕΛΑΣ να παρουσιάσουν. Στην πραγματικότητα πρόκειται για την πιο ακραία εκδήλωση της κυβερνητικής πολιτικής, καταστολής και ποινικοποίησης ενάντια, όχι μόνο στους κοινωνικούς αγώνες, αλλά τελικά και σε κάθε υποτιθέμενη ανάρμοστη συμπεριφορά.

Η κυβέρνηση της ΝΔ έχει ακέραια την πολιτική ευθύνη.

Η ίδια η κυβέρνηση που αποφασίζει και εφαρμόζει πολιτική ασφυκτικής λιτότητας για τους εργαζόμενους και ταυτοχρόνως δωρίζει 28 δισ. ευρώ στις τράπεζες, η ίδια η κυβέρνηση που οδηγεί μαθητές στην απόγνωση της «γνώσης» που τους σερβίρουν και δημιουργεί τους ανασφάλιστους νέους των 400 ευρώ, που «κάνει τις πλάτες στο κεφάλαιο» για να σκοτώσει εργάτες στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα.

Η ίδια η κυβέρνηση που αναβαθμίζει το ρόλο της αστυνομίας ως απάντηση στην κοινωνική αδικία που η ίδια δημιουργεί, είναι η ίδια κυβέρνηση που, ως άξια διάδοχος των προηγουμένων του ΠΑΣΟΚ, συνδιαμορφώνει, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τρομο-νόμους ενάντια σε αγωνιστές και κινήματα, δολοφονεί και απαγάγει μετανάστες σε αστυνομικά τμήματα, συλλαμβάνει διαδηλωτές, καταστέλλει και ποινικοποιεί εργατικούς αγώνες.

Είναι η ίδια κυβέρνηση που οδήγησε πριν 5 μήνες μέσα σε ένα όργιο κρατικής βίας και καταστολής απέναντι στους κατοίκους της Λευκίμμης που αγωνίζονταν ενάντια στην δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή τους και σε άλλη δολοφονία.

Είναι συμπλήρωμα της πολιτικής αυτής της κυβέρνησης οι επιθέσεις σε χώρους συλλογικοτήτων που αγωνίζονται για τα ζητήματα της πόλης σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας στην αρχή της χρονιάς.

Πολιτικό εργαλείο της κυβέρνησης ο δικαστικός μηχανισμός βγάζει παράνομες και καταχρηστικές τις απεργίες, φυλακίζει αγωνιστές και καλύπτει κάθε αστυνομική βία και αυθαιρεσία.

Σε αυτό το πλαίσιο καλλιεργεί και αναπαράγει το φόβο, εντείνοντας την επίθεση σε όλα τα μέτωπα (ιδιωτικοποιήσεις, ασφαλιστικό, παιδεία, υγεία, περιβάλλον, ελεύθεροι χώροι, δικαιώματα και κατακτήσεις). Αυτή η πολιτική οπλίζει το χέρι των οργάνων καταστολής και είναι αυτή που δολοφόνησε το 16χρονο μαθητή!

Το μαζικό λαϊκό κίνημα να βγει στους δρόμους, με συγκεντρώσεις – διαδηλώσεις – καταλήψεις, συντονισμό των εργατικών σωματείων, μαθητικών και φοιτητικών συλλόγων, συλλογικοτήτων στις γειτονιές για ένα πολιτικό μαζικό κίνημα ανατροπής του οργίου κρατικής – κυβερνητικής βίας και αντεργατικής επίθεσης.

  • ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΗΘΙΚΩΝ ΑΥΤΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ Α. ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ
  • ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΝΟΥΝ ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ, ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΣΧΟΛΗ, ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
  • ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ-ΕΚΤΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ.
  • ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΕΙ ΑΜΕΣΑ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΤΑ ΜΑΤ ΚΑΙ ΟΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ.
  • ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΕΠΙΔΟΞΟΣ ΕΚΦΡΑΣΤΗΣ ΤΗΣ
  • ΝΑ ΦΥΓΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ

Καλούμε κάθε εργαζόμενο και νέο να συμμετέχει μαζικά:

ΣΕ ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 10ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΜΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΣΤΙΣ 11.00 πμ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ