Archive for the ‘Δικαιώματα – Ελευθερίες’ category

ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΟΥΚΟΥΛΩΜΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΣΤΟ ΑΤ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Μαρτίου 4, 2009

Η Πανελλαδική Συσπείρωση για την Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση καταγγέλλει το νέο κουκούλωμα κτηνώδους αστυνομικής βίας, που επιχειρείται με την απαλλακτική ΕΔΕ για τους αστυνομικούς του ΑΤ Καλλιθέας που κακοποίησαν βάναυσα, τον Μάιο του 2007, τον Χρήστο Χρονόπουλο, άτομο με προβλήματα ψυχικής υγείας, προκαλώντας του ανεπανόρθωτες εγκεφαλικές βλάβες, από τις οποίες κινδύνευσε σοβαρά η ζωή του και λόγω των οποίων και έχει καταστεί πλήρως ανάπηρος.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Τύπου (Ελευθεροτυπία 6-2-09), η ΕΔΕ που διενεργήθηκε, στέλνει, για μιαν ακόμη φορά, την υπόθεση στο αρχείο, αφού ‘δεν προέκυψε και η παραμικρή υπόνοια ενοχής και πειθαρχικής ευθύνης εις βάρος κανενός αστυνομικού’. Οτι ο Χρονόπουλος μεταφέρθηκε σε κωματώδη κατάσταση, με περιπολικό από το ΑΤ στο «Θριάσιο», απ΄ όπου (μετά από 2 μήνες στην Εντατική και επακόλουθη μακρόχρονη νοσηλεία) βγήκε με σοβαρότατες και αμετάστρεπτες σωματικές και νοητικές αναπηρίες, είναι ‘ανεξήγητο’: προφανώς και πάλι ‘μόνος του χτύπησε’, ‘μόνος του έπαθε κρανιοεγκεφαλική κάκωση’, ‘αυτός φταίει που έμεινε σοβαρά και μόνιμα ανάπηρος’..

Αν και η υπόθεση εκκρεμεί ποινικά ενόψει τη δίκης που θα γίνει (αλλά που, χαρακτηριστικά, αργεί πολύ να γίνει), οι προθέσεις είναι σαφείς. Αυτοί που διενέργησαν την ΕΔΕ αγνόησαν όχι μόνο τις καταθέσεις των συγγενών (και τις μαρτυρίες ότι, όταν συνελήφθη, ήταν καλά στη σωματική υγεία), όχι μόνο την ‘κοινή λογική’ που δείχνει, ακόμα και για τον πιο αδαή, την αλληλουχία των γεγονότων που οδήγησαν στην κακοποίηση του Χρονόπουλου, αλλά και την αυτεπάγγελτη δίωξη που άσκησε ο εισαγγελέας.

Το νέο κουκούλωμα που επιχειρείται μέσα σε μια περίοδο που η αστυνομία είναι τελείως έκθετη, διάτρητη και κατεξευτελισμένη από τον απροκάλυπτο τρόπο με τον οποίο η ηγεσία της συγκαλύπτει την βαναυσότητα και τις δολοφονικές ενέργειες των μελών της – ενέργειες τις οποίες, εν τέλει, αυτή η ηγεσία, με αυτή τη συμπεριφορά της, καθοδηγεί και ενθαρρύνει – είναι ένα ακόμα σημάδι που δείχνει ότι η πολιτική και φυσική ηγεσία της ΕΛΑΣ και η κυβέρνηση έχουν αποφασίσει να φτάσουν την αστυνομική βαρβαρότητα, απέναντι σε όλη την κοινωνία, μέχρι τα άκρα.

Η περίπτωση Χρονόπουλου πρέπει να σημάνει πραγματική εξέγερση : η αστυνομική βία κατά των ψυχικά πασχόντων είναι καθημερινή και πραγματοποιείται ως ρουτίνα.

Σαν το Χρονόπουλο, δεκάδες ψυχικά πάσχοντες πέφτουν καθημερινά θύματα ενός βάρβαρου κοινωνικού και ψυχιατρικού συστήματος, ενός συστήματος που έχει αναθέσει στην αστυνομία να εκτελεί εισαγγελικές παραγγελίες για μεταγωγή στα ψυχιατρεία και στις ψυχιατρικές κλινικές για εξέταση και εγκλεισμό. Η βία που ασκείται είναι, συχνά, άνευ προηγουμένου. Είναι οι μόνοι ασθενείς που τους πηγαίνουν στο γιατρό με χειροπέδες. Συχνά, για να μπουν αυτές οι χειροπέδες έχει προηγούμενα ασκηθεί η γνώριμη σε όλους μας αστυνομική βία. Ενίοτε τα σημάδια στο σώμα και στο πρόσωπο του ασθενή είναι εμφανή.

Σε άλλες περιπτώσεις, ιδιαίτερα στην επαρχία ο ψυχικά πάσχων μπορεί να μείνει για μέρες στο κρατητήριο μέχρι να βρεθεί διαθέσιμη αστυνομική συνοδεία για να τον μεταφέρει στην πλησιέστερη (συνήθως πολύ απόμακρη) ψυχιατρική μονάδα.

Δεν μιλάμε για την ιδρυματική βία, στη βάση της οποίας εξακολουθεί να λειτουργεί ένα βάρβαρο και αναχρονιστικό ψυχιατρικό σύστημα – μιλάμε για τη βία που υφίστανται μέχρι να εγκλεισθούν σ΄ αυτό.

Όπως η περίπτωση του Αλέξη Γρηγορόπουλου, της Κωνσταντίνας Κούνεβα και των μεταναστών που δολοφονούνται και βάναυσα κακοποιούνται, έτσι και η περίπτωση του Χρήστου Χρονόπουλου πρέπει να σημάνει συναγερμό: καλούμε όλες τις πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα και ενάντια στην αστυνομική βαρβαρότητα, όλους τους εργαζόμενους στο χώρο της ψυχικής υγείας, τις κινήσεις, τις ομάδες και τους συλλόγους ‘ληπτών των υπηρεσιών’ και οικογενειών για κοινό συντονισμό και οργάνωση της αντίδρασης του κινήματος ενάντια στο νέο κουκούλωμα.

14-2-09

Καταγγέλλουμε τη δολοφονική επίθεση στο Στέκι Μεταναστών

Μαρτίου 3, 2009

Στους δρόμους θα σπάσουμε την τρομοκρατία

Το βράδυ της 24ης Φεβρουαρίου και ενώ ο Σύνδεσμος Αντιρρησιών Συνείδησης είχε ανοιχτή εκδήλωση, «άγνωστοι» χτύπησαν με χειροβομβίδα το Στέκι Μεταναστών στα Εξάρχεια. Η δολοφονική επίθεση δεν είχε θύματα απο καθαρή τύχη, αφού το κτίριο διέθετε διπλο τζάμι με αποτέλεσμα η χειροβομβίδα να εκραγεί στην ζαρντινιέρα που βρίσκεται μπροστά στο κτίριο. Το Στέκι Μεταναστών αποτελεί σημείο αναφοράς διαφόρων κινηματικών συλλογικοτήτων και θεωρούμε ότι η επιλογή του στόχου δεν είναι τυχαία.

Οι παρακρατικοί μηχανισμοί λειτούργησαν ακόμα μία φορά ως το μακρύ χέρι του κράτους. Η συγκεκριμένη επίθεση αποτελεί συνέχεια και αποκορύφωμα μιας σειράς από παρακρατικές και φασιστικές δολοφονικές ενέργειες που έγιναν το τελευταίο χρονικό διάστημα, σε μια περίοδο δηλαδή ανάπτυξης των κινηματικών αντιστάσεων (φοιτητικό κίνημα 2006-07, κινητοποιήσεις δασκάλων, διεκδικήσεις τοπικών κινημάτων, εξέγερση Δεκέμβρη), και έχει ως αδιαμφισβήτητο στόχο την κατατρομοκράτηση του κινητοποιημένου δυναμικού, στο βαθμό που δεν ήταν δυνατό να ενσωματωθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις από τους μηχανισμούς του κράτους. Η δολοφονική επίθεση στη συνδικαλίστρια Κωνσταντίνα Κούνεβα, οι εμπρησμοί σε στέκια γειτονιών που αποτελούν κέντρο-αναφορά πολιτικών και κοινωνικών διεργασιών (Ζωγράφου, Πετράλωνα, Γλυφάδα), πρόσφατα σε φοιτητικά στέκια και τέλος το χτύπημα της περασμένης Τρίτης, αποτελούν μόνο μερικές από τις πιο ενδεικτικές περιπτώσεις της παραπάνω κατεύθυνσης.

Η επίθεση στο Στέκι Μεταναστών είναι υπόθεση όλων μας γιʼαυτό και εκφράζουμε την αμέριστη συμπαρασταση μας. Επειδή όμως την επόμενη φορα το τζάμι δεν θα είναι διπλό, και ίσως η επόμενη επίθεση δεν είναι μακριά μας, είναι απαραίτητο να εκφράσουμε και την έμπρακτη αλληλεγγύη μας, ώστε να απονομιμοποιηθούν και να απομονωθούν πλατιά. Γιʼαυτό και καλούμε όλους να συμμετάσχουν στις κινητοποιησεις που εχουν ανακοινωθεί:

1.Τρίτη πρωί (03.02) στις 9:00 συγκέντρωση στο Εφετείο (Λουκάρεως δίπλα στον Άρειο Πάγο) όπου δικάζεται ο φασίστας Περίανδρος για την απόπειρα δολοφονίας του Κουσουρή.

2. Τρίτη βράδυ στις 8:00 νέα συνέλευση στο Πολυτεχνείο.

3. Πέμπτη στις 6:00 συλλαλητήριο στα Προπύλαια.

Τα κινήματα δεν καταστέλλονται-δεν τρομοκρατούνται! Ούτε Βήμα Πίσω !

Αριστερή Παρέμβαση Καλλιθέας

Φωτορεπορτάζ – Δεκέμβρης ’08

Φεβρουαρίου 25, 2009

Όλοι στη Διαδήλωση το Σάββατο 14/2, 13:00, Προπύλαια

Φεβρουαρίου 11, 2009

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ
ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ – ΕΕ – ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Mετά την κοινωνική εξέγερση του Δεκέμβρη η καταστολή και ο αυταρχισμός εντείνονται στο όνομα του Νόμου και της Τάξης: 273 συλλήψεις, χιλιάδες παράνομες προσαγωγές, ακόμα και έρευνες σε σπίτια χωρίς εντάλματα (εν είδει διαρρήξεων). Από τους συλληφθέντες, 67 προφυλακίστηκαν παρότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του νόμου. Ο τρομονόμος εφαρμόστηκε ενάντια σε ανήλικους μαθητές στη Λάρισα. Η εισαγγελία έδωσε το πράσινο φως για εισβολή των ΜΑΤ στο Πολυτεχνείο. Ταυτόχρονα προετοιμάστηκαν τα νεα μέτρα καταπολέμησης των αντιστάσεων: προεδρικό διάταγμα για χρήση σκύλων στις διαδηλώσεις, παραγγελίες νέων φορτίων χημικών από το Ισραήλ (εν μέσω του πολέμου της Γάζας), προμήθεια εκτοξευτών νερού και όπλων ηλεκτρικής εκκένωσης (Tazer), διαγωνισμός του στρατού για την προμήθεια ασπιδων, γκλομπ και άλλων μέσων καταστολής του εσωτερικού εχθρού.

Ο Νόμος και η Τάξη τους δεν είναι παρά Παρανομία και Τρόμος για να ενταθεί η εκμετάλλευση και να αποφευχθούν οι κοινωνικές αντιστάσεις.
Η πολιτική της καταστολής συνδέεται άρρηκτα με την πολιτική της αναίρεσης των κοινωνικών κατακτήσεων. Σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες ο νεοφιλελευθερισμός συνδυάστηκε με την περιστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, εμφανιζόμενος ως «πόλεμος κατά της τρομοκρατίας». Η Ε.Ε. στάθηκε επάξια δίπλα στις ΗΠΑ με τον Ευρωτρομονόμο, το Ευρωπαϊκό ενταλμα σύλληψης, το Ευρωφακέλλωμα με τη Συνθήκη Σένγκεν και το σύστημα Γαλιλαίος.

Μπροστά στην κρίση και υπό τον φόβο νεων κοινωνικών εκρήξεων η καταστολή εντείνεται ακόμα περισσότερο και επεκτείνεται στο σύνολο των κοινωνικών αντιστάσεων: επιστράτευση των ΜΑΤ για την κοπή δένδρων στο όνομα της εκμετάλλευσης των ελεύθερων χώρων, δολοφονική επίθεση με χειροβομβίδες κρότου λάμψης στους διαδηλωτές που διαμαρτύρονταν στο δημοτικό συμβούλιο, απαγόρευση της διαδήλωσης των αγροτών της Κρήτης, προσαγωγή και ξυλοδαρμός δικηγόρων που προσπαθούσαν να αποτρέψουν την παραβίαση των δικαιωμάτων των διαδηλωτών. Οι απεργίες που κηρύσσονται ακόμα και από την ΑΔΕΔΥ α ανώτερα όργανα του γραφειοκρατικοποιημένου συνδικαλιστικού κινήματος κηρύσσονται παράνομες και καταχρηστικές, οι συνδικαλιστικές των ΔΕΚΟ καλούνται να απολογηθούν για κακουργήματα και η ασφάλεια στέλνει χαφιέδες να παρακολουθούν συνδικαλιστικές συσκέψεις. Ταυτόχρονα, υπό την ανοχή και κάλυψη της αστυνομίας και της κυβέρνησης, αναπτύσσονται μαφιόζικοι μηχανισμοί για την προστασία εργοδοτικών συμφερόντων (Κούνεβα, Βοτανικός, Γκιώνα) και εντείνεται η δράση των φασιστικών συμμοριών κατά μεταναστών και διαδηλωτών (Νίκαια, Αγιος Παντελεήμονας, Πάτρα, Πάρκο Κύπρου). Ιδίως οι μετανάστες έχουν τεθεί στο στόχαστρο της ΕΕ και της κυβέρνησης προκειμένου να παραμείνουν το πιο αδύναμο και εκμεταλλευόμενο κομμάτι της εργατικής τάξης (δολοφονίες μεταναστών στην Πέτρου Ράλλη αλλά και στα σύνορα, Σύμφωνο Μετανάστευσης Σαρκοζί-Παυλόπουλου, Οδηγία για την απέλαση, απαγωγές Πακιστανών, πτήσεις CIA, βασανιστήρια στα ΑΤ Ομόνοιας και Αγ.Παντελεήμονα, επιχειρήσεις σκούπα με δημόσιους εξευτελισμούς).

Αυτή την πολιτική θεωρούν το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του ως απάντηση στην κρίση: να επιβάλουν δια της βίας τα οικονομικά βάρη στα λαϊκά στρώματα. Κάθε μαχητικός αγώνας θα τίθεται υπό καθεστώς ημιπαρανομίας. Και μπροστά σε τέτοιους αγώνες οι δυνάμεις του αστισμού τάσσονται υπέρ των αντιδημοκρατικών εκτροπών. Οι ακροδεξιοί της ΝΔ και το φασιστικό ΛΑΟΣ ζήτησαν απαγόρευση διαδηλώσεων και επιβολή ανοικτής δικτατορίας με εφαρμογή κατάστασης ανάγκης. Τα ΜΜΕ τάχθηκαν αναφανδόν υπέρ των νεων μέτρων καταστολής Οι διανοούμενοι που άλλοτε κατήγγειλαν τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων, φοβήθηκαν τις λαϊκές διαμαρτυρίες και τάχθηκαν υπέρ της καταστολής ζητώντας πιο επιθετική στάση απέναντι στους διαδηλωτές, κατάργηση του ασύλου και επιβολή νεου ιδιώνυμου για τους κουκουλοφόρους. Το ΠΑΣΟΚ στήριξε αυτή την πολιτική φωνάζοντας από την πρώτη μέρα για αναποτελεσματικότητα της αστυνομίας στην καταστολή της εξέγερσης. Αυτό ήταν άλλωστε που διαμόρφωσε το αυταρχικό θεσμικό πλαίσιο με την ψήφιση του τρομονόμου, του νόμου για τη διευκόλυνση της χρήσης των όπλων, την υπογραφή της Συνθήκης Σένγκεν, τον πολλαπλασιασμό των ειδικών σωμάτων της αστυνομίας, την τοποθέτηση καμερών στους δρόμους.

Ο μόνος φραγμός απέναντι τους είναι η ίδια η πάλη των λαϊκών στρωμάτων. Ο δρόμος για την υπεράσπιση των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων είναι ο ίδιος δρόμος για να μην πέσει η κρίση στην πλάτη των εργαζομένων με μαζικές απολύσεις και μειώσεις μισθών. Μαζικός λαϊκός αγώνας για να υπερασπίσουμε στην πράξη και να διευρύνουμε τις λαϊκές ελευθερίες και δικαιώματα, για να σπάσουμε την τρομοκρατία στο δρόμο, στο εργοστάσιο, στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε. Το έδειξαν οι χιλιάδες μαθητές και νεολαίοι που ατρόμητοι αντιμετώπισαν τις δυνάμεις καταστολής σε όλη την Ελλάδα, το έδειξαν οι χιλιάδες εργαζόμενοι που έσπασαν την απαγόρευση της πανεργατικής διαδήλωσης στις 10 Δεκέμβρη κόντρα στη συνεργασία της ΓΣΕΕ με την κυβέρνηση, το έδειξαν οι φοιτητές και οι αγωνιστές καθηγητές της ΠΟΣΔΕΠ που υπεράσπισαν το άσυλο κόντρα στις εισαγγελικές παραγγελίες.
Η εξέγερση του Δεκέμβρη δείχνει το δρόμο. Για να ανατρέψουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων και κάθε επίδοξο συνεχιστή της ίδιας πολιτικής. Για να βάλουμε τα θεμέλια μιας άλλης κοινωνίας όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, οι ελευθερίες θα διευρυνθούν και τα δικαιώματα θα αποκτήσουν πραγματικό κοινωνικό περιεχόμενο.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΦΛΕΒΑΡΗ 13:00 ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΤΩΝ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ
ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΜΑΤ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ – ΑΦΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ – ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΩΝ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΣΕΝΓΚΕΝ
ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΑΡΚΟΖΙ-ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ. ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΟΔΗΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ. ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ. ΑΣΥΛΟ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Αυτές οι μέρες είναι δικές μας

Δεκέμβριος 23, 2008

Μέρες οργής. Για δέκα μέρες οι πόλεις όλης της χώρας ζουν στο ρυθμό της εξέγερσης των καταπιεσμένων: της νεολαίας, των εργαζομένων, των ανέργων, των μεταναστών. Η δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» αποκάλυψε στα μάτια όλης της κοινωνίας τη βάρβαρη και φονική φύση του καπιταλιστικού συστήματος  και της κυβέρνησης που το διαχειρίζεται. Η δολοφονία αυτή ήταν συνέχεια της δολοφονίας των μεταναστών στα σύνορα και στα κρατητήρια, των δολοφονιών των εργατών στους χώρους δουλειάς, της δολοφονίας από την αστυνομία της γυναίκας στη Λευκίμη, που δεν ήθελε να γίνει το χωριό της σκουπιδότοπος… Ήταν η συνέχεια του τρομονόμου και του δόγματος του «εσωτερικού εχθρού».
Η δολοφονία του Αλέξη είναι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της αγανάκτησης ενάντια στην καταστολή που βιώνουν όλοι όσοι αγωνίζονται για τα δικαιώματά τους και έρχονται αντιμέτωποι με τα χημικά τους άγριους ξυλοδαρμούς της αστυνομίας και τις συλλήψεις.
Η εξέγερση αυτή είναι βαθιά κοινωνική. Είναι οι μαθητές που εξεγείρονται ενάντια σε ένα μέλλον χωρίς ελπίδα, οι φοιτητές που τα πτυχία τους θα τους εξασφαλίσουν μόνο την ανεργία ή μια κακοπληρωμένη θέση εργασίας με εξαντλητικά ωράρια και χωρίς κανένα δικαίωμα, είναι οι νέοι εργαζόμενοι που ήδη βιώνουν αυτή την κατάσταση, είναι οι «παλιοί» εργαζόμενοι που βλέπουν τους μισθούς και τα δικαιώματά τους να περικόπτονται και κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή να πεταχτούν στην ανεργία, είναι οι χιλιάδες άνεργοι που δεν έχουν καμιά προοπτική να βρουν μια αξιοπρεπή εργασία, είναι οι μετανάστες που ζουν χωρίς στοιχειώδη κοινωνικά δικαιώματα, θύματα της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και του κρατικού ρατσισμού… Είναι όλοι αυτοί που εξεγείρονται…
Είμαστε όλοι εμείς που εξεγειρόμαστε ενάντια στην φτώχια, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την αδικία, τη βία της αστυνομίας και του κράτους, την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η εξέγερση αυτή δεν είναι «τυφλή». Οι εκατοντάδες χιλιάδες που συμμετέχουμε σ’ αυτή, δεν βλέπουμε μόνο την αδικία ενάντια στην οποία στρεφόμαστε. Παλεύουμε για έναν κόσμο δίκαιο, χωρίς φτώχια και βία, για έναν κόσμο αλληλεγγύης και ανθρωπιάς.      
Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ συκοφαντούν και βρίζουν τους οργισμένους νέους, κραυγάζοντας για «καταστροφές» και «λεηλασίες». Πρόκειται για θράσος. Είναι αυτοί που παραδίδουν τη δημόσια γη και τα χωράφια των φτωχών ανθρώπων στους ρασοφόρους ληστές. Είναι αυτοί που χαρίζουν εκατομμύρια στις τράπεζες και τις βοηθάνε να αρπάζουν τις περιουσίες των φτωχών ανθρώπων, που δεν μπορούν να ξεπληρώσουν τα ληστρικά δάνεια. Είναι αυτοί που βουτηγμένοι σε σκάνδαλα ξεπουλάνε στο ιδιωτικό κεφάλαιο τη δημόσια περιουσία… Και τώρα μας ζητάνε να κλάψουμε για τις σπασμένες βιτρίνες των τραπεζών!
Κάνουν κηρύγματα ενάντια στη βία και την ίδια στιγμή αντιμετωπίζουν με δακρυγόνα, ξυλοδαρμούς και συλλήψεις τις πορείες 15χρονων παιδιών, κινητοποιούν τους «αγανακτισμένους» ακροδεξιούς και αθωώνουν προκλητικά τους αστυνομικούς που ξυλοκοπούν και δολοφονούν τους νέους. Εξακολουθούν να σημαδεύουν και να πυροβολούν τη νεολαία με το ίδιο πιστόλι που σκότωσε τον 16χρονο μαθητή.
Δεν τους φοβόμαστε, ο αγώνας μας δεν σταματά.
Σε όλη τη χώρα οι καταλήψεις σχολείων και σχολών και οι διαδηλώσεις πληθαίνουν. Μπορούμε να νικήσουμε. Ο αγώνας θα πρέπει να περάσει σε κάθε δήμο και σε κάθε γειτονιά. Να αναπτυχθεί ένα κύμα αλληλεγγύης στους μαθητές, τους φοιτητές και την εργαζόμενη νεολαία που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο στόχαστρο της καταστολής.
Η απεργία θα πρέπει να είναι η απάντηση των εργαζομένων για την ανατροπή της κυβέρνησης των δολοφόνων και της πολιτικής της λιτότητας και της καταστολής. Οι εργαζόμενοι μέσα από γενικές συνελεύσεις, τα πρωτοβάθμια σωματεία, οι ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα, θα πρέπει να γίνουν οι ραχοκοκαλιά αυτής της εξέγερσης με καταλήψεις, απεργίες και διαδηλώσεις.  

Όλοι μαζί ενωμένοι μπορούμε να νικήσουμε.

Διεκδικούμε:

Να πέσει η κυβέρνηση των δολοφόνων –Άμεση καταδίκη των φυσικών και ηθικών αυτουργών της δολοφονίας του Αλέξη Γρηγορόπουλου
Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων
Να διαλυθούν τα ΜΑΤ, ΜΕΑ και οι Εδικές Δυνάμεις Καταστολής
Να αφοπλιστεί η αστυνομία
Να καταργηθούν οι τρομονόμοι
Να ανατραπεί η πολιτική της λιτότητας και της καταστολής
-αυξήσεις στους μισθούς, 1400 ευρώ κατώτερος μισθός
-κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων
-σταθερή εργασία για όλους
-νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων
-δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ

Στέκι Αλβανών Μεταναστών: Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας…

Δεκέμβριος 23, 2008

Μετά από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου ζούμε μια πρωτοφανή κατάσταση αναβρασμού, ένα ξεχείλισμα οργής που δεν λέει να σταματήσει. Μπροστάρηδες σε αυτό τον ξεσηκωμό είναι οι μαθητές, οι οποίοι με αστείρευτο πάθος και με ένα πηγαίο αυθορμητισμό έχουν ανατρέψει όλα τα δεδομένα. Δεν μπορείς να σταματήσεις κάτι που δεν ελέγχεις, κάτι που οργανώνεται αυθόρμητα και με όρους που δεν κατανοείς. Αυτή είναι η ομορφιά αυτού του ξεσηκωμού. Οι μαθητές κάνουν ιστορία και αφήνουν τους άλλους να τη εντάξουν ιδεολογικά και να τη γράψουν. Οι δρόμοι, η πρωτοβουλία, το πάθος είναι δικό τους.
Μέσα στα πλαίσια της γενικότερης κινητοποίησης, με ατμομηχανή τα μαθητικά συλλαλητήρια, υπάρχει και μια μαζική συμμετοχή της δεύτερης γενιάς των μεταναστών και αρκετών προσφύγων. Οι πρόσφυγες κατεβαίνουν μεμονωμένα, χωρίς κάποια ιδιαίτερη οργάνωση, με έναν αυθορμητισμό και με μια ορμή που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις τους. Αυτοί τη στιγμή είναι το πιο μαχητικό κομμάτι των ξένων στη Ελλάδα. Έτσι και αλλιώς είναι πολύ λίγα αυτά που έχουν να χάσουν.
Τα παιδιά των μεταναστών κινητοποιούνται μαζικά και δυναμικά κυρίως μέσα στα πλαίσια των σχολικών και φοιτητικών δράσεων ή μέσα από τις οργανώσεις της αριστεράς και άκρας αριστεράς. Είναι και το πιο ενταγμένο κομμάτι των μεταναστών, το πιο θαρραλέο. Δεν είναι σαν τους γονείς τους που ήρθαν με σκυμμένο το κεφάλι σαν να ζητιανεύανε ένα κομμάτι ψωμί. Είναι μέρος της ελληνικής κοινωνίας, καθώς δεν γνώρισαν άλλη. Δεν ζητιανεύουν κάτι, διεκδικούν δυναμικά να είναι ισότιμοι με τους έλληνες συμμαθητές τους. Ισότιμοι στα δικαιώματα, στο δρόμο, στα όνειρα.
Για μας τους οργανωμένους μετανάστες είναι ένας δεύτερος γαλλικός Νοέμβρης του 2005. Δεν είχαμε ποτέ αυταπάτες ότι όταν η οργή του κόσμου ξεχείλιζε θα μπορούσαμε να την κατευθύνουμε. Παρά τους αγώνες που έχουμε δώσει όλα αυτά τα χρόνια ποτέ δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τέτοιες μαζικές αντιδράσεις. Τώρα είναι η ώρα να μιλήσουν οι δρόμοι. Η κραυγή που ακούγεται είναι για τα 18 χρόνια βίας, καταπίεσης, εκμετάλλευσης, εξευτελισμού. Αυτές οι μέρες είναι και δικές μας.
Αυτές οι μέρες είναι για τους εκατοντάδες μετανάστες και πρόσφυγες δολοφονημένους στα σύνορα, στα τμήματα, στους χώρους εργασίας. Είναι για τους δολοφονημένους από μπάτσους ή αγανακτισμένους πολίτες. Είναι για τους δολοφονημένους επειδή πέρασαν τα σύνορα, επειδή δούλευαν σαν τα σκυλιά, επειδή δεν σκύψανε το κεφάλι, για το τίποτα. Είναι για τον Γκραμόζ Παλούσι, τον Λουάν Μπερντελίμα, τον Εντισόν Γιάχαϊ, τον Τόνυ Ονόυχα, τον Αμπντουρακίμ Ιντρίζ, τον Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ και τόσους άλλους που δεν ξεχάσαμε.
Αυτές οι μέρες είναι για την καθημερινή αστυνομική βία που έχει μείνει αναπάντητη, ατιμώρητη. Είναι για τον εξευτελισμό στα σύνορα, στα κέντρα αλλοδαπών που συνεχίζεται ακόμα. Είναι για τις κατάφωρες αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων, τους μετανάστες και πρόσφυγες που είναι άδικα στις φυλακές, τη δικαιοσύνη που μας στερήθηκε. Ακόμα και τώρα, στις μέρες και νύχτες του ξεσηκωμού, οι μετανάστες πληρώνουν βαρύ τίμημα με επιθέσεις ακροδεξιών και μπάτσων, με απελάσεις και ποινές φυλάκισης που τα δικαστήρια μοιράζουν με χριστιανική αγάπη σε εμάς τους άπιστους.
Αυτές οι μέρες είναι για την εκμετάλλευση που συνεχίζεται αμείωτη για 18 χρόνια. Είναι για τους αγώνες που δεν ξεχάστηκαν στους κάμπους στο Βόλο, τα ολυμπιακά έργα, την Αμαλιάδα. Είναι για τον ιδρώτα και το αίμα των γονιών μας, για τη μαύρη εργασία, τα ατελείωτα ωράρια. Είναι για τα παράβολα, τα πρόστιμα, τα ένσημα που πληρώνουμε και δεν θα μας αναγνωριστούν ποτέ. Είναι για τα χαρτιά που θα κυνηγάμε μια ζωή σαν να είναι λαχείο.
Αυτές οι μέρες είναι για το τίμημα που πληρώνουμε απλά για να υπάρχουμε, να αναπνέουμε. Είναι για όσες φορές σφίξαμε τα δόντια, για τις προσβολές που ανεχτήκαμε, τις ήττες που χρεωθήκαμε. Είναι για όσες φορές δεν αντιδράσαμε ενώ είχαμε όλους τους λόγους του κόσμου. Είναι για όσες φορές αντιδράσαμε και ήμασταν μόνοι γιατί ο θάνατος και η οργή μας δεν χωράγανε σε σχήματα, δεν έφερναν ψήφους, δεν πουλούσαν στα δελτία των 8.
Αυτές οι μέρες είναι όλων των περιθωριακών, των αποκλεισμένων, των ανθρώπων με τα δύσκολα ονόματα και τις άγνωστες ιστορίες. Είναι για όσους πεθαίνουν καθημερινά στο Αιγαίο και στον Έβρο, για όσους δολοφονούνται στα σύνορα ή στην Πέτρου Ράλλη, είναι των τσιγγάνων στο Ζεφύρι, των ναρκομανών στα Εξάρχεια. Αυτές οι μέρες είναι των παιδιών της Μεσολογγίου, των ανένταχτων, των ανεξέλεγκτων μαθητών. Χάρης στον Αλέξη αυτές οι μέρες είναι όλων μας.

18 χρόνια βουβής οργής είναι πολλά.

Όλοι στους δρόμους, για την αλληλεγγύη & την αξιοπρέπεια!
Δεν ξεχάσαμε, δεν ξεχνάμε, αυτές οι μέρες είναι και δικές σας
Για τον Λουάν, τον Τόνυ, τον Μοχάμεντ, τον Αλέξη….

Στέκι Αλβανών Μεταναστών

Προσοχή! Δολοφόνοι με στολή!

Δεκέμβριος 23, 2008

…μερικά μόνο, από τα σοβαρότερα περιστατικά της  τελευταίας 12ετίας.

6/12/2008 Ο 15χρονος Αλέξανδρος Γρηγοροπουλος εκτελείται από τον ειδικό φρουρό Επαμινώντα Κορκονέα. Οι αρχές δήλωσαν πως η σφαίρα που βρήκε στόχο την καρδιά του παιδιού, ήταν από προειδοποιητική βολή, που εξοστρακίστηκε.
17/11/2006 Ο κύπριος φοιτητής Αυγουστίνος Δημητρίου ξυλοκοπείται ανηλεώς από 8 αστυνομικούς με πολιτικά άνευ αιτίας. Η αστυνομία αναφέρει ότι «έπεσε και χτύπησε σε ζαρντινιέρα». Για κακή τους τύχη η κάμερα της τιβι έχει καταγράψει όλο το περιστατικό.
21/12/2004 Σε φρικτά βασανιστήρια (ξεγύμνωμα, φάλαγγα, εικονικές εκτελέσεις και άγριο ξύλο) υπέβαλε τουλάχιστον 40 Αφγανούς μετανάστες ομάδα αστυνομικών και ειδικών φρουρών – περίπου 15 – του Αστυνομικού Τμήματος του Αγίου Παντελεήμονα.
13/3/2004 Πέθανε στα κρατητήρια του αστυνομικού τμήματος Βύρωνα όπου εκρατείτο για να απελαθεί o τριανταεξάχρονος Πολωνός Γιαντέους Κότσεβα.
13/1/2004 O 42χρονος Μοχάμετ Χαμούτ πεθαίνει από «παθολογικά αίτια» ενώ κρατούνταν από την Αστυνομία Ρεθύμνου, με εμφανή τα σημάδια κακοποίησης και ξυλοδαρμού σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση.
9/12/2003 Νεκρός από σφαίρες ειδικών φρουρών, ο 22χρονος Ηρακλής Μαραγκάκης. επειδή το αυτοκίνητο οπού επέβαινε δεν σταμάτησε σε μπλόκο των (Τ.Α.Ε) στην περιοχή Ανωγείων Ρεθύμνου.
24/920/03 Συνοριοφύλακες που καταδίωκαν μετανάστες που είχαν περάσει τα σύνορα στην Ιεραπηγή Καστοριάς, πυροβολούν και σκοτώνουν 18χρονο Αλβανό.
7/5/2003 «Μυστηριώδης» θάνατος του 25χρονου Αριστείδη Νεοφώτιστου στο αστυνομικό τμήμα της Νέας Φιλαδέλφειας. Το παιδί πήγε για εξακρίβωση και βγήκε σακατεμένο και νεκρό.
23/9/2003 Ο 18χρονος Αλβανός Βούλνετ Μπίτιτσι τραυματίζεται θανάσιμα από Έλληνα συνοροφύλακα όταν προσπάθησε να διασχίσει τα ελληνοαλβανικά σύνορα και τράπηκε σε φυγή.
1/12/2001 Συνοριοφύλακες πυροβολούν εναντίον δύο νεαρών Αλβανών σε παραμεθόριο χωριό της Θεσπρωτίας, ο ένας πέφτει νεκρός.
21/11/2001 Ο αστυφύλακας Γιάννης Ριζόπουλος δολοφονεί στην πλατεία Αμερικής τον 20χρονο Σέντακ Σελνίκου μετανάστη από την Αλβανία.
24/10/2001 Ο αστυνομικός Γ. Τυλιανάκης δολοφονεί στο Ζεφύρι τον 21χρονο τσιγγάνο Μαρίνο Χριστόπουλο.
20/2/2001 Ο 23χρονος Μιχάλης Κιβωτός πεθαίνει στις φυλακές Κορυδαλλού, έπασχε από καρδιά και μεσογειακή αναιμία αλλά οι εκκλήσεις του για μεταφορά σε νοσοκομείο αγνοήθηκαν.
25/3/2000 Ο 17χρονος Νίκος Λεωνίδης, πρόσφυγας από τη τον ασφαλίτη Ατματζίδη στη Θεσσαλονίκη.
22/2/2000 Ο Ρουμάνος Νικολάι Γκορέα δολοφονείται από αστυνομικό στην Πετρούπολη.
19/1/2000 Ο 20χρονος Ρουμάνος Βασίλιε Ιόν δολοφονείται από αστυνομικούς στην πλατεία Βάθης.
16/1/2000 Ο 24χρονος τσιγγάνος Θ. Βασιλόπουλος δολοφονείται από αστυνομικό στον Ασπρόπυργο.
16/7/1999 Ο Αλβανός Αρμπέν Σούφα δολοφονείται από την αστυνομία στη Φλώρινα
13/3/1999 Στην Κοζάνη ο αστυφύλακας Αθανάσιος Καναβάς σκοτώνει τον Αλβανό Αρμπέν Βεζί.
27//1/1999 Ο αστυνόμος Κ. Ταολτσίδης δολοφονεί τον 23χρονο Γ. Μιγκίπη στη Θεσσαλονίκη.
23/10/1998 Ο 17χρονος Σέρβος μαθητής Μάρκο Μπουλάτοβιτς πυροβολείται στην καρδιά από τον αστυνόμο Βαντούλη γιατί θεωρήθηκε «ύποπτος για κλοπή».
5/6/1998 Ο 28χρονος Μπόκαρι Μπάχο πέφτει νεκρός από «τα εκφοβιστικά πυρά» μεθοριακής περιπόλου.
Οκτώβριος 1998 Πεθαίνει στα κρατητήρια του Μελιγαλά ο Πολωνός Σμπόμπεκ Μιέσιτς, καθώς η αστυνομία παρά τη ρητή εντολή της γιατρού αρνήθηκε να τον μεταφέρει σε νοσοκομείο.
27/5/1998 Ο 30χρονος Ευστράτιος Κυρέλης δολοφονείται στην Ξάνθη, από αστυνομική περίπολο.
2/4/1998 Νεκρός από σφαίρες αστυνομικού στη Θεσσαλονίκη ο 29χρονος τσιγγάνος Άγγελος Τζελάλ.
18/3/1998 Ο 29χρονος αγρότης Ιωάννης Κεχαίτης δολοφονείται στην Καστοριά «κατά λάθος» από μεθοριακή περίπολο της ΕΛΑΣ.
3/8/1997 Ο 26χρονος Ηλίας Μέξης δολοφονείται από τον αστυνόμο Τσαγκράκο, γιατί οδηγούσε ανάποδα σε μονόδρομο στη Νίκαια.
25/5/1997 Ο28χρονος Φίλιππος Παπαδόπουλος «γαζώνεται» κυριολεκτικά από τις σφαίρες των λιμενοφυλάκων που τον καταδιώκουν γιατί πήρε για βόλτα ένα εγκαταλελειμμένο σκάφος.
15/4/1997 Ο αστυνόμος Στέργιος Ταγάρας δολοφονεί δύο Αλβανούς στην Καστοριά.
8/2/1997 Ο 19χρονος Εριόν χάνει τη ζωή του όταν «εξοστρακίστηκε» η σφαίρα από το όπλο του Μιλτιάδη Ανδρεόπουλου, των μεταβατικών αποσπασμάτων της αστυνομίας.
10/11/1996 Ο αστυνόμος της τροχαίας Δημ. Τρίμης σε μπλόκο έξω από τη Λειβαδιά σκοτώνει τον τσιγγάνο μικροπωλητή Τάσο Μουράτη που βρισκόταν ακινητοποιημένος στο έδαφος.
23/6/1996 Ο Αναρχικός Χριστόφορος Μαρίνος, δολοφονείται από τις ειδικές δυνάμεις στην καμπίνα 53 του πλοίου Πήγασος
5/6/1996 Ο αστυφύλακας Ηρακλής Νικολακόπουλος σκοτώνει τον Γιώργο Φραγκογιάννη.
14/6/1996 Ο αγροφύλακας Αθανάσιος Μάτος δολοφονεί τον 20χρονο Φαντίλ Ναμπούζι, για δύο καρπούζια.
6/4/1996 Ο 25χρονος Αποστόλης Κεραμιδάς δολοφονείται από τον αστυνόμο Σάββα Αγαπίου στη Νίκαια.
20/1/1996 Σε «σκούπα» στη Σκάλα Ωρωπού, ο αστυνόμος Διονύσης Καρακαϊδός σκοτώνει Αλβανό μετανάστη.

…και βέβαια δεν ξεχνάμε

17/11/1985 Νεκρός από πισώπλατο πυροβολισμό ο 15χρονος Μιχάλης Καλτεζάς. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας αθωώθηκε για « δολοφονία μεν αλλά εν βρασμώ ψυχής δε».
16/11/1980 Νεκροί οι Σταματίνα Κανελλοπούλου και Ιάκωβος Κουμής από ξυλοδαρμό των ΜΑΤ κατά την διάρκεια της πορείας του πολυτεχνείου.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΤΟΥΣ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΚΑΛΛΙΘΕΑΣ